Geloofs-leven
Gaan voor Go(u)d
		Groeigroepen C.G.K. Groningen
Bijbelstudie: Hebreeën 12: 1-17		Seizoen 2003/2004, nr. 8
Doel van dit gesprekspapier
In aansluiting op de week van gebed nadenken over onze toewijding aan God.
Ontmoeting met elkaar
•	Op welke manier ben jij betrokken geweest bij de week van gebed? 
•	Wat sprak je aan? Probeer eens duidelijk te maken waarom dit je raakte!
•	Welke betekenis heeft zo’n week van gebed volgens jou?
Inleiding
Het thema van de week van gebed was “Gaan voor Go(u)d”. De Bijbel gebruikt op meerdere plaatsen het beeld van sporters die ervoor gaan om de eerste plaats te behalen. Daar hebben die sporters vaak enorm veel voor over. Hun hele leven staat in het teken van het doel dat ze nastreven. Zo kunnen mensen op allerlei gebieden jagen naar “goud”, eer, macht, genot etc. etc.
Dat stelt ons voor de vraag: Waar is mijn leven op gericht? 
Ga je voor goud of ga je voor God? Of ga je misschien nergens voor…..
Bezinning vanuit de Bijbel
& 	Lezen: Hebreeën 12: 1
1.	Hier wordt het beeld van het stadion gebruikt. Op de tribunes zitten de supporters. Deze mensen worden aangeduid met het beeld van een wolk: daarin klinken de begrippen “aaneengeslotenheid” en “bescherming” door. Er zijn mensen die achter je staan en je aanmoedigen. We moeten daarbij denken aan geloofshelden die door hun daden of door hun bloed getuigenis hebben afgelegd van de kracht van het geloof en van Gods trouw. Het gaat o.a. om de geloofsgetuigen uit hoofdstuk 11.
	In de oude kerk hadden de geschiedenissen van “heiligen en martelaren” grote betekenis. Ze inspireerden velen om met grotere inzet en volharding Jezus te volgen.
	Welke waarde hebben levensgeschiedenissen van “voorbeeldige christenen” voor jou?
	Heb jij iemand waar jij je “aan optrekt”? Wil je het vertellen?!	

2.    De volgende woorden kunnen we het best vertalen als “Laten wij alle ballast, dat is: de zonde, die ons zo 
gemakkelijk verstrikt, afleggen”. De zonde afleggen als een hinderlijke last, die je doet struikelen, dat is simpel gezegd, maar hoe doe je dat in de praktijk? Kunnen we elkaar daarbij helpen? Zo ja, hoe?

3.	Wat heeft het jou te zeggen dat het christelijke leven hier getekend wordt als “met volharding de wedloop lopen”? Ervaar jij dat zelf ook zo? 

4.	Michael Green schrijft in zijn boek “Na de Alphacursus” (niet alleen geschikt voor wie ervaring met Alpha heeft!) dat we in onze evangelisatiecontacten ook eerlijk moeten praten over “de kosten van de navolging”. Jezus is niet allereerst Verlosser, maar Heer! Samengevat vraagt Hij van ons
	-niet aan de zonde vasthouden (1 Johannes 3: 6)
	-je eigen ik niet boven Hem stellen (Mattheüs 6: 24)
	-geen geheim maken van je trouw aan Hem (Romeinen 10: 9-10)
	Je kunt de vergelijking maken met een huwelijk. De kosten lijken enorm hoog als je erover nadenkt of je wilt trouwen of niet, maar als je eenmaal getrouwd bent blijken de kosten (in een goed huwelijk!) te verwaarlozen in vergelijking met de vreugde van het samenzijn met degene die je lief hebt!
	-Hoe ervaar jij zelf “de kosten en de baten” van de navolging van Christus?
	-Op welke manier praten wij daarover met medechristenen en buitenstaanders?
	In een uitzending van “Het elfde uur” vertelde ds. O. Bottenbley dat volgens hem daarin het “succes” van de enorme groei van zijn gemeente gezocht moest worden: mensen leren Christus kennen en zijn enthousiast over hun relatie met Hem…..
	-Wat zouden wij concreet kunnen doen om zelf meer enthousiast te worden over Christus?
	-Wat zouden we kunnen doen om ons spreken over Hem in positieve zin te veranderen? 
	
& 	Lezen: Hebreeën 12: 2-3
5.	Vers 2 is beter te lezen als: “de blik gericht op de Aanvoerder en Voleinder van het geloof, die liever dan de voor Hem liggende vreugde een kruis op Zich nam met verachting van de schande, en Zich ter rechterzijde van de troon van God heeft neergezet. Het woord “aanvoerder” heeft steeds de betekenis van eerste in tijd of in rang. Hier betekent het dat Christus voor de mens een weg naar het ware leven heeft gebaand en deze weg eerst Zelf is gegaan. Hij is ook de “voleinder” die deze weg voor ons heeft doorgetrokken tot aan de troon van God. Christus zag voor ons af van zijn “vreugde”, dat is de hemelse heerlijkheid (vergelijk Filippenzen 2: 1-11) en nam het kruis op Zich. Hij heeft alles volbracht. Alle leed voor Hem is geleden. De Voleinder troont in heerlijkheid bij Zijn hemelse Vader. Zo is Hij het richtpunt voor ons die “de wedloop lopen”.
	-Hoe functioneert dit richtpunt in jouw leven?
	-Helpt het tegen “matheid van ziel”?

& 	Lezen: Hebreeën 12: 4-13
6.	De christenen tot wie deze brief is gericht zijn in vroegere dagen van hun goederen beroofd en in de 
gevangenis geworpen, maar hun leven bleef tot dusver gespaard. Daarop volgen woorden, die het best als vraag geformuleerd kunnen worden: “Hebt gij de vermaning vergeten, die tot u als tot zonen spreekt…?” Zoals aardse vaders “tuchtigen” om hun kinderen op te voeden, zo doet de HERE dat ook. Die tuchtiging doet pijn en roept vragen op, maar bij deze Vader zit er volmaakte liefde en wijsheid achter. 
We moeten oppassen om dit beeld te strak te willen invullen. Waar het om gaat is dat dwars door alle dingen heen, waaronder (ook) christenen te lijden hebben, God bezig is met onze “opvoeding”. Dat wil niet zeggen dat de HERE automatisch de bewerker van het kwaad is. Maar Hij doet alle dingen meewerken ten goede van Zijn kinderen (Romeinen 8: 28).
Let op: Het gaat er niet om dat wij “de opvoeding door Vader” gaan beoordelen. De spits ligt in de aansporing om vol te houden en de wedloop tot een goed einde te brengen. Er gebeuren allerlei dingen, waardoor wij “geblesseerd” raken, uit het lood geslagen, moe of bang. Zie bij de verzen 12-13 desgewenst Jesaja 35: 3-6; Job 4: 3-4; Zacharia 8: 13; Spreuken 4: 26. We mogen van Vader hulp en ondersteuning verwachten, Hij laat ons niet in de steek. Als we Zijn spoor gaan mogen we “genezing” verwachten….
-Welke dingen maken de “wedloop” voor jou zwaar: waardoor raak jij “geblesseerd”, moedeloos,    
 	 bang……?
	-Hoe ga jij daarmee om? 
	-Wat doet de aansporing uit dit bijbelgedeelte je?

& 	Lezen: Hebreeën 12: 14
7.    Welke gedachten komen bij je op als je dit vers overdenkt?

& 	Lezen: Hebreeën 12: 15-17
8.    Drie gevaren worden genoemd: 
       -men kan “achterraken op de genade van God”; bedoeld wordt dat men   
        God uit het oog kan verliezen; Je verliest het contact met de “kudde van de goede Herder” en de     
        zegeningen daarvan; Het gevaar is groot dat je anderen in jouw verwarring meetrekt.
-men kan verbitterd raken en in opstand tegen God komen (beeld van een giftige plant, gedrag van Israël 
 uit de woestijntijd, zie Deuteronomium 29: 17); dit “besmet” ook anderen.
-men kan ook God en het goddelijke totaal minachten, zoals Esau (de Joodse traditie hield Esau voor 
 een “ontuchtig” mens die “jaagt” (wedloop!) achter zijn passies; hier krijgt vooral zijn verachting van 
 het eerstgeboorterecht aandacht; het zou kunnen zijn dat “hoereren” hier “ontrouw tegenover God”  
	 betekent, zoals wel vaker in de Bijbel).
	Probeer deze drie gevaren te betrekken op onze tijd en onze gemeente. Wat zie je er nu van en wat 
zouden wij daaraan kunnen doen, hoe moeten we ermee omgaan? 
Zingen
¯Opwekking 46
Vader, ik aanbid U.		Jezus, ik aanbid U.		Heil’ge Geest ik aanbid U.		
‘k Leg mijn leven voor U.	‘k Leg mijn leven voor U.	‘k Leg mijn leven voor U.
Halleluja.			Halleluja.			Halleluja.
Gaan voor Go(u)d
Toelichting voor de gespreksleiders
		Groeigroepen C.G.K. Groningen
Bijbelstudie: Hebreeën 12: 1-17		Seizoen 2003/2004, nr. 8
Ontmoeting met elkaar
Het zou kunnen zijn dat er iemand is die niks heeft met de week van gebed. Of misschien wel negatieve ervaringen. Zorg ervoor dat alles besproken kan worden en dat ieder het gevoel heeft dat hij/zij “er mag zijn” in de groep. Bedenk dat het enthousiasme van de één een ander gevoelsmatig “klem” kan zetten (“dus ik deug niet”; mijn geloof stelt niks voor; etc.)…..!
Gebed 
Vanwege een stukje extra uitleg heb ik ervoor gekozen dit niet te vermelden op het papier. Uiteraard is het gebed/dankzegging juist deze avond van groot belang!
Inleiding
Je kunt dit gedeelte het beste in je eigen woorden weergeven.
Bezinning vanuit de Bijbel
2. 	Open vragen.                                                                                                                                                   Wellicht is het een idee om zelf een korte levensbeschrijving van iemand die jou aanspreekt op te zoeken en mee te nemen.                                                                                                                                       Of ga gewoon eens wat “heiligenlevens” opzoeken en lezen: verhalen uit de oude kerk, berichten van vervolgde christenen, zendelingen etc. 
2.	Ik denk dat het belangrijk is om vooral gericht te zijn op Gods genade, anders dan dreigt het gevaar dat je op bepaalde hardnekkige zonden “vastgezet” wordt. Het gaat er niet om, dat je door maar goed je best te doen zondeloos zou kunnen worden. Het gaat erom dat je dicht bij de Here leeft. Denk ook aan Efese 6: 10-20. Dan krijg je ook steeds meer oog voor wat je hindert in de navolging! Wat erg kan helpen is het gesprek met anderen, die vaak dezelfde of soortgelijke dingen blijken te kennen. Het gebed en positieve aandacht voor elkaar is hierbij van grote betekenis.
3. 	Open vraag. 
4.	Open vragen. Als het gaat om het enthousiaster worden over Christus, dan heeft dat alles te maken met de plaats die Hij in je leven mag innemen en de tijd die je ervoor uittrekt. Belangrijk is dat je dingen van Hem meemaakt. Vooral het meemaken dat niet-christenen tot geloof komen heeft een enorme uitstraling.
5. 	Open vragen. Maar de betekenis van het werk van Christus aan het kruis moet voor ons meer zijn dan een “lesje dat we geleerd hebben”. Het is belangrijk dat we stapsgewijs “indringen” in dat wonder, dat ons levenslang te groot zal zijn!
6. 	Open vragen.
7.    Open vraag.
8.    Je zou bij het eerste punt kunnen denken aan Hebreeën 5: 11-14 en 10: 25. 
	Bij het derde punt gaat het om de voorstelling van zaken in de Joodse traditie ten tijde van het schrijven van de Hebreeën brief! Let op: het gaat niet zozeer om Esau en die geschiedenis toen. Dat is maar een voorbeeld om de spits van het betoog helder te maken: vergis je niet in het gevaar van de zonde. Denk erom, dat je achteraf niet vreselijk veel spijt krijgt. Er zijn dingen die je niet meer veranderen kunt. Natuurlijk mogen we weten dat we te allen tijde terug mogen komen bij de HERE. Er is geen zonde zo groot, of er is vergeving. Alleen…. de realiteit is dat het er vaak niet meer van komt…..
	
Evaluatie
Vragen, ideeën, reacties, opmerkingen, tips, suggesties enzovoort kunt u sturen naar ds. L.C. Buijs: , eventueel per telefoon (050-4028803).