DOEL gericht LEVEN
Elkaar vermanen
		Groeigroepen C.G.K. Groningen
Bijbelstudie: 1 Tessalonicenzen 5: 1-28		Seizoen 2004/2005, nr. E
Doel van dit gesprekspapier
We willen samen nadenken over het elkaar vermanen.
Gebed
Ontmoeting met elkaar
•	Waar denk je aan bij het “elkaar vermanen”?
•	Hoe zou het komen dat we het moeilijk vinden om elkaar terecht te wijzen?
•	Hoe zou jij het vinden om vermaand te worden? 
•	Er wordt in onze samenleving heel wat gezegd over normen en waarden. Kun je voorbeelden noemen waarin mensen elkaar op een zinnige wijze op zinnige dingen aanspreken? Welke bijdrage zouden wij als christenen daarin kunnen leveren?
Inleiding
Het woord vermanen heeft voor veel mensen een niet al te prettige klank. Dat heeft volgens mij meer te maken met de manier waarop dat in het verleden gedaan werd dan met het bijbelse woord en de sfeer die daar in de bijbel omheen zit. Het griekse woord “parakaleo” betekent “bij zich roepen” en dan vaak met het doel om iemand “toe te spreken”: Je hebt hem/haar iets te zeggen. Afhankelijk van het verband kun je dan allerlei woorden invullen: vermanen, oproepen, aansporen, verzoeken, bemoedigen, troosten, onderwijzen. In de oudere vertalingen is vaak het woord “vermanen” gekozen, terwijl op grond van het verband een andere uitdrukking beter zou zijn. Dat komt vooral door het vertaalprincipe om de grondtaal zo consequent mogelijk te volgen. Een grieks woord werd zoveel als mogelijk in alle verschillende teksten waarin het voorkwam door hetzelfde Nederlandse woord weergegeven. Als je het woord “vermanen” tegenkomt dan weet je: er staat in de grondtekst parakaleo en dat betekent ook bemoedigen, aansporen, etc. In de nieuwere bijbelvertalingen staat de Nederlandse lezer centraal, die moet direct begrijpen wat er wordt bedoeld.
We willen vooral letten op de manier waarop Paulus in de eerste brief aan Tessalonika de gelovigen vermaant. Wat belangrijk is, is de inzet van zijn schrijven. Zoals steeds begint Paulus zijn brieven met het benoemen van positieve zaken waar hij de Here God dan voor dankt. Opvallend is hoe Paulus telkens zijn betrokkenheid naar de gemeenteleden toe verwoordt. Ze gaan hem ter harte! Bij alles gaat het niet om de privé-mening van Paulus, maar om de eer van God.
Bezinning vanuit de Bijbel
 	Lezen: Spreuken 8: 33, 19: 20, 23: 23
1.	Wil jij vanuit de Bijbel aangesproken worden op jouw leven? Waarom wel/niet? Onder welke voorwaarden? Wat kun je eraan doen om vermaningen te ontvangen?

 	Lezen: Spreuken 28: 23
2.	Bespreek de stelling: “Wie een ander vermaant, zal dank oogsten.”                                             

 	Lezen: 1 Tessalonicenzen 1: 2-10
3.	Welke positieve punten benoemt Paulus?      
4.	Waarom zou het bij het vermanen belangrijk zijn om allereerst nadrukkelijk positieve dingen te 
	benoemen?

 	Lezen: 1 Tessalonicenzen 2: 1-6
5.	Paulus benoemt hier drie kwalijke vormen van vermanen. Zouden deze drie kwalijke vormen ook nu nog voorkomen? Kun je voorbeelden noemen? Ken je wellicht ook nog andere vormen van op een verkeerde manier vermanen? Vertel……..

 	Lezen: 1 Tessalonicenzen 2: 7-12
6.	Wat valt je op in de tekening van het vermanen zoals Paulus dat in praktijk probeerde te brengen?             Kunnen wij hier iets mee als het gaat om onze vormgeving van het “vermanen”?
Een stukje achtergrond
In 1 Tessalonicenzen 2: 13 – 3: 13 vernemen we iets over de achtergrond van deze brief. Paulus was bezorgd 
over het welzijn van deze gemeente. Ze hadden te lijden onder onrecht en verdrukking. Paulus was al veel 
eerder van plan geweest hen op te zoeken, maar het was er niet van gekomen. In de bewoordingen van 
Paulus: “Satan had het belet”. Uiteindelijk was Timotheüs er op uitgestuurd om de gemeente een hart onder 
de riem te steken en te versterken in het geloof. Hij komt met goede berichten over de gemeente terug bij 
Paulus. Vol dankbaarheid schrijft de apostel daarop deze brief. Ongetwijfeld hebben de onderwerpen waar
hij op ingaat te maken met de informatie die hij via Timotheüs ontvangen heeft.
Bemoediging: Ook wij hebben dat soms, dat we iemand willen bezoeken, maar dat het er steeds niet van
komt. Je voelt je schuldig en je denkt “hoe zal het nu zijn?” Gelukkig blijkt ook vandaag nog regelmatig, dat 
de Here  voor zijn werk niet van ons afhankelijk is! Bij ons “vermanen” mogen we wel bidden “Heer, verlos 
ons van de kramp……” Het gaat er niet om dat wij ons doel bereiken, maar dat we in alle fijngevoeligheid 
proberen door te geven wat de Here ons aanreikt……

 	Lezen: 1 Tessalonicenzen 4: 1-8
7.	De uitdrukking “zijn vat verwerven” (vs. 4) kan opgevat worden als het verkrijgen van een (eigen) vrouw (tegenover seksuele losbandigheid). Het “vat” kan ook het lichaam van de man beduiden. Dan gaat het erom (opnieuw in het kader van de seksualiteit) het lichaam te beheersen. De kern wordt aangeduid met de woorden “in heiliging en eerbaarheid”. Daarbij heeft “heiliging” te maken met de relatie tot God en “eerbaarheid” met de relatie tot de naaste, hier allereerst de echtgenote. Eerbaarheid is daarbij op te vatten als “respect en toewijding”.
a.	Wat valt je op in de manier waarop Paulus deze vermaning vorm geeft?
b.	Vind je een soortgelijke vermaning voor ons nog steeds van belang? Waarom wel/niet?
c.	Hoe zouden wij elkaar t.a.v. dit onderwerp op een goede manier kunnen vermanen?
	
 	Lezen: 1 Tessalonicenzen 4: 10b – 5: 3
8.	De achtergrond van deze verzen wordt gevormd door de gedachte dat Jezus zeer spoedig zou terugkomen. Men meende dat het niet meer nodig was om zich nog te bekommeren om aardse zaken als werk en dergelijke. Paulus roept hen op weer aan de slag te gaan. Er bestonden ook misverstanden t.a.v. degenen die gestorven waren. Zij zouden de wederkomst van Jezus niet meemaken. Paulus maakt duidelijk dat ze daar geen zorgen over behoeven te hebben. Hij sluit af met de kern: Houd altijd rekening met de komst van de Here!
a.	Welke plaats heeft de verwachting van de komst van Christus in jouw leven?
b.	Als je kijkt naar 1 Tessalonicenzen 5: 4-11, wat betekent de verwachting van de wederkomst dan voor je stijl van leven? 
	c.   In vers 11 zou je “vermaant”  heel goed kunnen weergeven met “troost” of “bemoedig”.
		Beleef jij de gedachte aan de wederkomst als beklemmend/bevrijdend/of………. Vertel!

 	Lezen: 1 Tessalonicenzen 5: 12-28
 9.	Wat valt je in dit gedeelte op? 
10.	Valt er aan de hand van dit gedeelte nog iets te vermanen m.b.t. onze situatie? Zo ja, wat? En hoe zou je dat dan in de praktijk kunnen/willen doen?

Dankgebed en voorbede
Zingen

Schriftberijming 28: 1, 4, 5 (melodie gezang 463: O Heer, die onze Vader zijt)

De grote dag breekt weldra aan,	 Laat als u spreekt uw woord steeds zijn	  In alles zij God eer gebracht,
het einde van de tijd.		 een echo van Gods stem		  	  aan Hem de lof gewijd.
Weest nuchter hier in uw bestaan     en laten diensten, groot en klein   	  	  Hij schenkt in Christus u de kracht,
en houdt in de gebeden aan	 een weerschijn van Gods daden zijn,	  Hem zij de heerlijkheid, de macht
in hoge waakzaamheid.		 verricht in kracht van Hem. 		  tot in al’ eeuwigheid. 

Elkaar vermanen
Toelichting voor de gespreksleiders
		Groeigroepen C.G.K. Groningen
Bijbelstudie: 1 Tessalonicenzen 5: 1-28		Seizoen 2004/2005, nr. E
Ontmoeting met elkaar
De verschillende vragen zijn bedoeld om een gesprek over het ‘elkaar vermanen’ op gang te brengen. Het gaat er niet om dat vraag na vraag precies ‘afgewerkt’ wordt. Bij de bezinning vanuit de Bijbel doen de vragen 1 en 2 hetzelfde. Die vragen kunnen dus ook in het openingsgesprek meegenomen worden, of je betrekt de vragen van ontmoeting met elkaar bij de vragen 1 en 2. In elk geval moet je erop letten dat je niet gaat herhalen: kort overstappen naar de volgende vragen!
Bezinning vanuit de Bijbel
1. en 2.	Open vragen.
3.	Er is geloof, hoop en liefde! Met inspanning en volharding! Voorbeeld van navolgen van Jezus onder moeilijk omstandigheden. Ze hebben het Evangelie verkondigd. Ze hebben zich radicaal van de afgoden bekeerd. Ze hebben een levende verwachting van de wederkomst.
 4.	Door positieve punten te benoemen geef je de ander een stuk bevestiging. Je bouwt aan de relatie. Het maakt ook duidelijk dat je iemand niet afkraakt. Er is niet alleen oog voor wat niet deugt. De ander ontvangt het gevoel ‘er te mogen zijn’. Op die manier zal men veel meer open staan voor wat je te zeggen hebt aan minder positieve dingen. Als men zich aangevallen voelt, springt men in de verdediging en sluit men zich af. 
5. 	Kritiek kan voortkomen uit verkeerde opvattingen! Degene, die de kritiek levert zit zelf fout…..
	Kritiek kan ook bedoeld zijn om te kleineren en te manipuleren. Heel bewust wordt de ander klem gezet en/of schuld aangepraat.
	Vermanen kan met onzuivere bedoelingen gebeuren. B.v. om er zelf beter uit te komen. Als je de verkeerde dingen van anderen breed uitmeet, dan vallen jouw eigen fouten minder op. Of je bent teleurgesteld en boos en je reageert je op de ander af. 
	Het kan zelfs onderdeel zijn van een bewust listig spel om ergens voordeel te behalen. Je kunt hierbij denken aan allerlei partijschappen, scheuringen, conflicten en kerkpolitiek.
6.	Wat opvalt is de toewijding en de liefde. Paulus heeft een oprecht verlangen dat het met de ander goed komt. In zijn houding zie je iets van goede ouders, die er alles aan doen om hun kinderen op een zo goed mogelijke manier te bereiken, voor te leven en leiding te geven. 
7.	Opvallend vind ik de nadruk op de heiliging. De vermaning wordt hier fors aangezet vanuit het oordeel van God, maar begint bij onze verantwoordelijkheid als christen (“niet als de heidenen die van God niet weten”) ten opzichte van onze medemens (je broeder niet slecht behandelen of bedriegen door overspel e.d.). 
8. 	Open vragen. 
9. 	Respect hebben voor degenen die zich voor je inspannen! Opkomen voor de zwakken. Geduld hebben met allen. Er op toezien dat ‘niemand kwaad met kwaad vergeldt’. Te allen tijde het goede najagen, jegens elkander en jegens allen. Bidden ‘zonder ophouden’, en danken onder alles. Blijkbaar kun je de Geest uitdoven….. (door je van Hem niks aan te trekken). Profetieën moeten altijd getoetst worden, want men zit niet automatisch op het spoor van de Heilige Geest. Maar blijkbaar ging het zo vaak mis, dat de mensen weinig waarde meer hechtten aan de profetie (in combinatie met de overspannen verwachtingen m.b.t. de wederkomst????). In dit kader klinken die bekende woorden “toetst alles (alle profetieën) en behoudt het goede. In vers 23 en 24 zien we hoe de heiliging uiteindelijk niet van onze inspanningen afhankelijk is, maar van de trouw van God.
10.	Open vraag.	
Evaluatie
Op de toerustingsavonden voor de Groeigroepen worden de besproken gesprekspapieren geëvalueerd en de nieuwe gesprekspapieren doorgesproken. Wanneer je niet aanwezig kunt zijn en je hebt toch:  
•	vragen of opmerkingen over dit gesprekspapier;
•	reacties, opmerkingen, tips, suggesties etc. ter verbetering van de gesprekspapieren in het algemeen;
•	ideeën voor een thema of bijbelgedeelte voor een volgend gesprekspapier,
dan kun je deze mailen (lcbuijs@cgk-gn.nl ) of je kunt bellen (050-4028803). Graag!