Geloofs-leven
Boven, binnen, buiten
		Groeigroepen C.G.K. Groningen
Bijbelstudie: 1 Korinthiërs 10:23-11:1		Seizoen 2003/2004, nr. 16
Inleiding
Doel: dit gesprekspapier wil bijdragen aan het vormen van een visie op de gemeente.

Visie
Volgens de dikke Van Dale is ‘visie’. de wijze van zien of waarnemen. Bij een visie op de gemeente gaat het dus om: zien naar de gemeente. Een visie op de gemeente zegt dan ook iets over:
•	waar de gemeente vandaan komt;
•	waartoe de gemeente bestaat en
•	waar het naartoe zal gaan met de gemeente.
We staan voor de uitdaging de antwoorden op deze vragen te vinden In de bijbel.

Roeping
Door bovendien de plaatselijke situatie goed te kennen, wordt duidelijk wat er nodig is in de stad, waar mogelijkheden liggen om metterdaad te functioneren als gemeente zoals God het graag wil. Zo is het mogelijk een antwoord te vinden op de roeping waar je als gemeente voor staat. Eventueel zou je deze roeping ook ‘missie’ kunnen noemen.

Beleid
En dan is het natuurlijk nodig om te antwoorden op die roeping door metterdaad aan de slag te gaan. Hierbij is een beleidsplan nuttig. In een beleidsplan wordt duidelijk:
•	welke keuzen gemaakt moeten worden;
•	welke middelen moeten worden ingezet en
•	in welke tijdsvolgorde moet worden gewerkt om zo goed mogelijk te beantwoorden aan de genoemde roeping.

Waarom is het belangrijk?
Een duidelijke visie geeft een duidelijke koers, zowel op papier (waar je elkaar op kunt ‘aanspreken’) als in de praktijk (waar je samen aan werkt). Zeker voor een christelijke gemeente is het van belang een duidelijke koers te hebben. Immers, de gemeente is niet maar een hobby van een paar enthousiaste christenen, maar een zaak van God zelf! Trouwens, het is niet alleen nodig om een visie te hebben, het is zelfs onvermijdelijk. Iedereen heeft een visie. Iedereen heeft immers ‘gedachten’ over wat wel en wat niet belangrijk is in de gemeente, alleen heeft niet iedereen die ‘gedachten’ ook keurig verwoord.

Is het bijbels?
In de bijbel is regelmatig sprake van het hebben van visie en van de noodzaak visie te hebben. In het boek Spreuken wordt daar bijvoorbeeld nogal eens over geschreven. Het begrip tagbuloot speelt daarbij een belangrijke rol. Dit slaat op: een gerichte en wijze koers en heeft vaak met (vele) raadgevers te maken (1:5; 11:14; 12:5; 20:18; 24:6). Ook staan in de bijbel diverse praktische handvatten:
•	Jetro geeft een concreet gemeenteopbouw-advies aan zijn schoonzoon Mozes (Exodus 18).
•	Voor de inname van het land Kanaän wordt strategisch advies gevraagd aan een delegatie van het volk (Numeri 13).
•	Nehemia zien we met beleid bouwen aan Jeruzalem en de tempel; vooraf stelt hij een onderzoek in om zo wijs mogelijk te kunnen opereren (Nehemia 2:13-16).
•	Veel later spreken de apostelen af dat sommigen naar de joden zouden gaan met het evangelie en anderen naar de niet-joden (Galaten 2:9).
•	In de christelijke gemeente zijn allerlei taken te verrichten en daar gaf God dan ook uiteenlopende gaven voor (1 Korintiërs 3).
•	Ook de Here Jezus zelf ging doelbewust te werk en stelde duidelijke prioriteiten.
We zien aan dit alles dat het belangrijk en ‘normaal’ is om visie te hebben. We zien ook dat God het menselijke verstand en zelfs menselijke slimheid wil gebruiken om Zijn werk te voltooien.

Om kort over door te praten
 1.	Begrijp je wat hierboven staat? Zo nee, wat niet? (Help elkaar om het te begrijpen.)
 2.	Vertel elkaar wat nieuw is in bovenstaande. En vertel elkaar wat je vooral aanspreekt.
Bijbelstudie
Intro
We lezen zo meteen een gedeelte uit een brief van Paulus aan (onder andere) de christelijke gemeente in de havenstad Korinte, Zuid-Griekenland. Deze stad was ten tijde van Paulus nog geen 100 jaar oud: herbouwd na een verwoesting. Er woonden Romeinse staatsburgers uit Italië en Griekenland, mensen uit het Oosten en nogal wat joden. Er werd handel gedreven, de twee havens waren heel belangrijk, er waren de zogenoemde Istmische Spelen, er werden theatervoorstellingen gehouden en muziek gemaakt, er was een belangrijk ‘red light district’ en er woonden nogal wat mensen die door allerlei redenen hun wortels kwijt waren geraakt en in de stad hun heil zochten. Kortom, een echte stad! De christelijke gemeente in die stad was ontstaan uit gemeentestichtend werk door de apostel Paulus (Handelingen 18) rond het jaar 50 na Christus. De gemeente bestond voornamelijk uit mensen die sociaal, economisch en intellectueel niet tot de bovenlaag van de bevolking behoorden (1:26). Uit de brief blijkt dat in de gemeente nogal wat dingen gebeurden die niet door de beugel konden. Ook heeft de gemeente diverse vragen. Onder andere zijn er vragen of het is toegestaan om vlees te eten wat betrokken was geweest bij afgodenoffers, bijvoorbeeld bij een niet-christen aan huis, waar je als christen was uitgenodigd.

& 	Lezen: 1 Korintiërs 10: 23 - 11: 1. 

Vragen
 3.	Waar komt het volgens vers 31 in de allereerste plaats op aan in de gemeente? Welk verband zie je met 
	vers 23-30?
 4.	Waar komt het volgens vers 32-33 vervolgens op aan? Welk verband zie je met vers 23-30?
 5.	Wat wil de afsluiting van dit gedeelte in 11:1 zeggen?

Toepassing
We proberen nu de lessen uit het bijbelgedeelte toe te passen op onze gemeente.

Vragen
 6.	Hierboven werd aangegeven dat ‘visie’ onder andere iets zegt over de vraag waartoe de gemeente 
	bestaat. Welk antwoord geeft het gelezen bijbelgedeelte op deze vraag?
 7.	Vertel elkaar hoe jij vindt dat deze drie B’s functioneren.
 8.	Vertel elkaar hoe deze drie B’s in jouw eigen leven functioneren.

& 	Lees tot slot Matteüs 18: 12 - 14.
Bid samen of je Jezus mag navolgen in alles en door zijn Geest vervuld zult zijn.

Zingen
Liederen om te zingen: Psalm 24:1,5 / Gezang 481 / Gezang 255 / Opwekking 167, 334, 346 

¯Opwekking 167
Samen in de naam van Jezus	     Heel de wereld moet het weten	Prijst de Heer, de weg is open
heffen wij een loflied aan,	     dat God niet veranderd is.		naar de Vader, naar elkaar.
want de Geest spreekt alle talen     En zijn liefde als een lichtstraal	Jezus Christus, Triomfator,
en doet ons elkaar verstaan.	     doordringt in de duisternis.		mijn Verlosser, Middelaar.
Samen bidden, samen zoeken    	     ’t Werk van God is niet te keren	Vader, met geheven handen
naar het plan van onze Heer.	     omdat Hij er over waakt,		breng ik U mijn dank en eer.
Samen zingen en getuigen,	     en de Geest doorbreekt de grenzen	’t Is uw Geest die mij doet zeggen:
samen leven tot zijn eer.	     die door mensen zijn gemaakt.	Jezus Christus is de Heer!

Boven, binnen, buiten
Toelichting voor de gespreksleiders
		Groeigroepen C.G.K. Groningen
Bijbelstudie: 1 Korintiërs 10:23-11:1		Seizoen 2003/2004, nr. 16
 Bij vers 31
De gelezen verzen hebben betrekking op de vraag hoe de gemeente om moest gaan met het eten van offervlees. Dat was vlees dat eerst betrokken was geweest bij afgodenoffers. Het werd te koop aangeboden in een vleeshal, een soort markt. Mocht je als gemeentelid dat vlees nu wel eten of niet? Over die vraag was discussie in de gemeente. ‘Alles is geoorloofd’, was de slogan van velen (vers 23, zie ook 6:12). Paulus weerspreekt dit niet. ‘Maar’, voegt hij eraan toe, ‘niet alles is nuttig en niet alles bouwt op’ (vers 23). De christelijke vrijheid is zeker groot, maar hoe zit het met je houding? Waaróm doe je iets wel of doe je iets niet? Wat heb je ermee op het oog? Heb je je eigen zin, je eigen belang en vrijheid op het oog? Of is er misschien een hoger doel waarvoor je leeft? Paulus zegt eigenlijk: ‘Kijk, op zich maakt het geen fluit uit of je dat offervlees nu wel of niet eet. Immers, de aarde en haar volheid is des Heren (Psalm 24). Maar waaróm eet je nu eigenlijk wel of niet offervlees?’. En dan klinkt Paulus’ advies, klip en klaar (vers 31): ‘Of jullie nu eten of drinken of wat ook doen, doet het alles tot eer van God’. Hiermee hebben we het eerste motief van de christelijke levenshouding ontdekt: de christelijke levenshouding is gericht op de eer van God à BOVEN

Bij vers 32
‘Alles wat daar aan vlees te koop is, mag je rustig kopen en eten’, zegt Paulus (vers 25), ‘zonder navraag te doen waar dat spul vandaan komt’. ‘En ook als een niet-christen je uitnodigt om bij hem of haar te komen eten, ga gerust en eet alles wat je wordt voorgezet’, zonder dat je je af hoeft te vragen wat je eet (vers 27). Maar Paulus voegt er iets aan toe. Vers 28: ‘Doch indien iemand tot u zegt: Dat is gewijd vlees, eet het dan niet, om hem, die u dat te kennen gaf, en om het geweten. Ik bedoel nu niet uw eigen geweten, maar dat van die ander.’ Stelt u zich voor. U bent een gemeentelid uit Korinte en u zit bij een niet-christelijke gastheer aan tafel. U eet rustig alles mee of bent althans van plan dat te doen. Maar nu zegt iemand (een christen of een niet-christen): ‘Pas op, dat is gewijd vlees’. Misschien bedoelt die ander dat als waarschuwing, misschien wil hij je uit de tent lokken of misschien wil hij je zelfs in het nauw brengen. De reden doet even niet terzake. Paulus zegt: Als dat gebeurt, dan is het moment aangebroken dat je niet moet mee eten, vanwege het geweten van die ander. Nu de zaken zo helder liggen, moet je duidelijk maken dat u een bewuste associatie met het heidendom uit de weg gaat. Je zou die ander namelijk alleen maar in gewetensnood kunnen brengen.

De kern waar het hier om gaat, is de houding die Paulus naar voren brengt. Het belang van de ander weegt voor Paulus het zwaarst. In vers 32 vat hij zijn houding samen: ‘Geeft noch aan Joden, noch aan Grieken, noch aan de gemeente van God aanstoot’. Paulus roept de gemeente in Korinte op om oog te hebben voor de ander. Drie groepen noemt hij daarbij: Joden, Grieken en de gemeente. De eerste twee groepen zijn mensen van buiten de gemeente. Beide groepen wezen het evangelie af. De Joden vonden het evangelie een aanstoot en de Grieken vonden het een dwaasheid (1:23). ‘Maar’, zegt Paulus, ‘juist voor deze mensen, die niks van de kerk en van Jezus wilden weten, moet je oog hebben. En moet je oog hebben voor de gemeente zelf’. Mensen van buiten en van binnen, die moet je in alles ter wille zijn, vindt Paulus. Waarom? Dat geeft hij aan in vers 33. ‘Ook ik ben allen in alles ter wille, niet om mijn eigen belang te zoeken, maar dat van zeer velen, opdat zij behouden worden’. Dát wil Paulus: dat zij behouden worden. Hij wil zijn leven zo inrichten dat mensen van buiten de gemeente en mensen van binnen de gemeente behouden zullen zijn. Het gaat Paulus dus niet om de lieve vrede of zo in de gemeente, nee Paulus’ motief gaat veel dieper. Hij verlangt ernaar dat mensen behouden zullen zijn. Hiermee hebben we het tweede motief van de christelijke levenshouding ontdekt: de christelijke levenshouding is gericht op het behoud van mensen van buiten en binnen de kerk. à BUITEN EN BINNEN

Vers 1
De genoemde twee motieven worden gedragen door één grondhouding. Die staat in 11:1. ‘Wordt mijn navolgers’, zegt Paulus daar, ‘gelijk ook ik Christus navolg’. Paulus volgt Christus na. Daarin ligt de sleutel. Ook Jezus wilde geen aanstoot geven aan de mensen (bijv. Matteüs 17:27). Hij zocht hun behoud en wilde niet dat ze verloren zouden gaan (lees Matteüs 18:12-14). à CHRISTUS
Evaluatie
Vragen, ideeën, reacties, opmerkingen, tips, suggesties enzovoort kunt u sturen naar ds. L.C. Buijs: , eventueel per telefoon (050-4028803).