Geloofs-leven
Innerlijke rust
		Groeigroepen C.G.K. Groningen
Bijbelstudie: Psalm 62		Seizoen 2003/2004, nr. 15
Doel van dit gesprekspapier
Stil staan bij de Bron van rust en vertrouwen in Psalm 62.
Gebed
& 	Lezen: Psalm 62: 6-8 (wellicht het mooist voorafgaande aan het gebed).
Ontmoeting met elkaar
•	Bespreek de stelling: “De moderne mens kan niet meer tegen de stilte”.
•	Welke functie heeft het stil zijn in jouw leven?
Inleiding 
Onrust Er is sprake van een wereldwijde economische druk. De moordende concurrentie jaagt managers op. Succes op de korte termijn wordt gezocht via voortdurend reorganiseren. De rol van werknemers verandert steeds. Rusteloosheid en onzekerheid dringt overal door. 
Om werk te vinden moet je mobiel en flexibel zijn. Mensen veranderen herhaaldelijk van woonplaats. Het wordt lastig om ergens “wortel te schieten” en tot rust te komen. Om familie en vrienden te bereiken moeten flinke afstanden worden overbrugd. Ook voor allerlei evenementen trekken we er op uit. Ontspanning zoeken we elders. Vakantie is gericht op doen en beleven. 
Haast en leegte, mateloosheid en lawaai, hectiek en agressie stempelen het bestaan van velen. Men wordt door driften gedreven, door emoties verward en tussen gedachten heen en weer geslingerd.
Pascal Bruckner, een Franse filosoof, typeert de moderne mens als “de hyperactieve leegloper, die steeds in staat van paraatheid verkeert, klaar om het Babel van het amusement te bestormen”.
Christelijke denkers wijzen bij dit soort verschijnselen op het gebrek aan een doel dat het leven zin geeft. Levensovertuigingen reiken oriëntatiepunten aan. 
Nog steeds actueel zijn de overwegingen van de kerkvader Augustinus (354-430 na Chr.). Hij tekent de mens als een wezen dat verlangt. Hij verlangt naar succes, naar bezit, een vriend, een mens die van hem houdt. Maar in al die verlangens verlangt hij (ook zonder het te weten!) uiteindelijk naar God, naar waarlijk thuis-zijn, naar absolute liefde, naar absolute geborgenheid. In zijn autobiografische boek Belijdenissen vraagt hij: “Wie geeft mij dat ik rust vind in U? Wie geeft mij dat U in mijn hart komt en het dronken maakt, dat ik mijn zonden vergeet en U in mijn armen sluit, U mijn enig goed? Zelf geeft hij het antwoord: “Onrustig is ons hart, tot het rust vindt in U”.
Dit besef dat al onze verlangens uiteindelijk alleen door God Zelf gestild kunnen worden geeft richting en rust voor ons persoonlijke leven. Het geeft ook rust en vertrouwen als het gaat om de boodschap van de Kerk. Die mogen we uitdragen zoals de monniken dat in de eerste eeuwen hebben gedaan in een heidense wereld. Vanuit de geborgenheid in God hebben we een boodschap aan en voor de wereld.

Psalm 62 ademt rust en vertrouwen in een ogenschijnlijk benarde situatie. Er zijn vijanden, levens-bedreiging, leugens, bedrieglijke zegenwensen en heimelijke vervloekingen. David zoekt zijn heil bij God en weet zich geborgen door Gods krachtige aanwezigheid. Hij roept ons op om op de HERE te vertrouwen, ons hart tegenover Hem uit te storten in de zekerheid dat je bij Hem geborgen bent.

Bezinning vanuit de Bijbel
& 	Lezen: Psalm 62: 1 - 5
1.	Wat ervaar jij als bedreigend voor jouw leven? Hoe ga je daarmee om?                                                 
	 
2.	Wat zegt de uitdrukking “niet te zeer wankelen” (vers 3) je?                                                                         

& 	Lezen: Psalm 62: 6 - 9
3.	Wat vindt je mooi in deze regels? Is er ook iets wat je moeilijk vindt? Probeer je antwoord toe te lichten.

4.    Welk beeld van God schetst David in deze psalm (vs 2-3, 6-9, 12, 13)? Wat typeert God in jouw geloofsbeleving?                                                                                                                                     
	
5.	Stil zijn “in de richting van God” (een letterlijke weergave van vers 6): Op welke manier heeft zoiets een plaats in jouw leven?

6.	In de Inleiding wordt gesproken over de onrust in de moderne wereld. Heb je daar zelf ook last van? Zo ja, hoe dan en wat doe jij eraan om rust te vinden?                                                                                                                                                                                     

& 	Lezen: Marcus 1: 35; 6: 46; 14: 32
7.	Van Jezus lezen we telkens dat Hij Zich terug trok om te bidden. Waarom deed Hij dat? Wat betekent dit voor ons? Wat maakt het voor jou makkelijker/moeilijker om tot contact met God te komen?

8.	Lees nog eens het citaat van Augustinus uit de Inleiding.                                                                                          a. Herken je zo’n innige beleving van de omgang met God? Hoe komt zo iets op je over?                                                                                                                                                                                
	b. Hoe kijk je tegen die gedachte aan, dat wij mensen door onze verlangens onrustig gemaakt en  
    voortgedreven worden, en dat we daarin ten diepste op zoek zijn naar God Zelf? Wat betekent dit 
    voor de benadering van de wereld met het Evangelie van Christus?

9.	Ook b.v. Michael Green, in zijn boek “Na de Alphacursus” (blz. 85) pleit voor “contemplatie”. In de stilte trekken we ons met de Heilige Geest die in ons woont terug in ons diepste innerlijke zelf. “We vragen nergens meer om, maken ons geen zorgen meer, lofprijzen en danken zelfs niet meer. De modder in ons leven zinkt langzaam naar de bodem en door het heldere water komen we tot het overpeinzen van de Heer zelf, in al zijn schoonheid en aantrekkelijkheid. We verlustigen ons in zijn liefde. We aanbidden Hem om wie Hij is.” Deze vorm van meditatie plaatst hij als een christelijk alternatief tegenover allerlei oosterse meditatievormen waarin mensen zoeken naar onafhankelijkheid van God in zelfverwerkelijking en vervulling. Het gaat erom dat wij ons laten vernieuwen door de Heilige Geest! Hoe doe je zoiets? Door je op een bepaalde werkelijkheid te concentreren en daar via herhaling van de gedachte dieper in te dringen: b.v. “Here Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij”.
	Wat vindt je van een dergelijk bidden?

& 	Lezen: Psalm 62: 10-13
10.	In vers 10 gaat het er waarschijnlijk om dat we op mensen niet moeten bouwen. In vers 11 gaat het om vertrouwen op machtsmiddelen en de schijnzekerheid van geld. Vers 12 geeft een verzekering aan: zo is het, als het gaat om sterkte/macht/kracht, dan berust die bij God. Op Hem moeten we onze verwachting stellen. Vers 13 plaatst dit in de verbondsrelatie tussen God en ons: wij mogen Zijn goedheid verwachten op grond van Zijn relatie met ons (beloften!). God doet wat Hij heeft gezegd. Zo reageert Hij op ons leven met bescherming en genade, maar ook met vergelding van het kwade! 
 a.	Hoe zit dat met ons vertrouwen op mensen en menselijke mogelijkheden?
 b.	Wat betekent geld voor jou? 
 c.	Wat is het nu: “loon naar werk” of “leven van genade”?  
Dankgebed en voorbede
Zingen

¯Gezang 427: 1, 2, 5

Beveel gerust uw wegen,	    De Heer moet gij vertrouwen,	Laat hem besturen, waken,
al wat u ’t harte deert,		    begeert gij d’ uitkomst goed,		’t is wijsheid wat Hij doet!
der trouwe hoed’ en zegen	    op Hem uw hope bouwen,		Zo zal Hij alles maken,
van Hem, die ’t al regeert.	    zal slagen wat gij doet.		dat g’ u verwond’ren moet,
Die wolken, lucht en winden	    door geen bekommeringen,		als Hij die alle macht heeft,
wijst spoor en loop en baan,	    geen klagen en geen pijn		met wonderbaar beleid
zal ook wel wegen vinden	    laat God zich iets ontwringen:	geheel het werk volbracht heeft,
waarlangs uw voet kan gaan.	    Hij wil gebeden zijn.			waarom gij thans nog schreit.

Innerlijke rust
Toelichting voor de gespreksleiders
		Groeigroepen C.G.K. Groningen
Bijbelstudie: Psalm 62		Seizoen 2003/2004, nr. 15
Inzet
Door te beginnen met Ps. 62: 6-8 en daarna het gebed (of net andersom) is de toon meteen gezet. 
Ontmoeting met elkaar
Voorafgaande aan de bespreking van de stelling kun je heel goed het eerste stukje uit de Inleiding lezen: namelijk van “Onrust” t/m het citaat van Pascal Bruckner (laatste woord “bestormen”).
Inleiding
Na de bespreking van de functie van het stil zijn in ons leven (Ontmoeting met elkaar) kun je inzetten met de overwegingen van Augustinus met aansluitend een korte typering van Psalm 62 als inleiding tot vraag 1. 
Bezinning vanuit de Bijbel
1. 	Het gaat hierbij om alles wat ons leven uit z’n evenwicht en uit de goede koers haalt. Neem alle tijd voor deze vraag! Vooral ook t.a.v. het omgaan met dat soort dingen!
2.	Prachtig komt hierin tot uitdrukking dat wij als gelovigen ook zwak mogen zijn. We hebben houvast, maar we worden wél heen en weer geslingerd! 
3.	In vs. 7 hoor je hoe David al biddend en zingend de rust en richting hervindt: ik zal NIET wankelen! Dat is iets wat je telkens weer van God Zelf ontvangen moet en mag. Dat kunnen en hoeven we niet zelf op te brengen!              
	Veelzeggende woorden “verwachting”, “rots”, “heil”, “burcht”, “schuilplaats”. Belangrijk dat je “je hart bij God kunt uitstorten”. Geweldig die zekerheid van “God IS voor ons een schuilplaats!”     
	Tegelijkertijd kunnen zulke dingen ook het gemis daar aan naar boven brengen. Geef ruimte aan het gesprek over de pijnpunten in het (geloofs)leven. De vragen waar je niet uitkomt….. Geloven is lang niet altijd “voelen” en “ervaren”. Vaak juist “volharden in geloof”. Dwars tegen alles in “vasthouden aan”. Denk b.v. aan Job.                                                                                                                          
4.	Onze God is goed, de basis van je heil (heel-zijn van alle verhoudingen, juist ook met God: redding en welzijn), ons houvast en onze bescherming. Hij is “toegankelijk”, “aanspreekbaar”, “nabij”, je kunt bij Hem terecht.
5. 	Het is ook mogelijk vanuit het hebreeuws om stil-zijn te verbinden met “mijn ziel”: dan zeg je dus tegen jezelf: stil maar, rustig maar. Persoonlijk kies ik voor de optie zoals verwoord in de vraagstelling. 
6. 	Open vragen. Het kan zijn dat dit al bij Ontmoeting met elkaar aan de orde is geweest: dan overslaan!
7.	Jezus verlangde niet alleen als Zoon van God naar de gemeenschap met Zijn Vader. Hij had als echt mens (naast het echt God!) deze gemeenschap nodig om Zijn werk te kunnen doen. Hoeveel te meer geldt dit voor ons!    
	Er is niets waar Satan sterker op inzet dan op dit punt. Als wij leven uit de Here is niets voor ons onmogelijk, maar zonder Hem kunnen wij niets goeds doen. Zie b.v. Johannes 15: 5.
8. 	Open vragen.
9. 	Probeer hier wat over te praten. Wellicht kun je de vraag stellen of iemand ervaring heeft met een retraite b.v. in een klooster. Je kunt ook lijnen trekken naar stilte momenten in een kerkdienst of een gebedskring.
10.	In deze vraag worden 3 verzen heel kort besproken. Daar kun je een vraag aan vast knopen. Deze vragen zijn bedoeld als extra: je kunt er tijd mee opvullen of de bespreking van het onderwerp wat verbreden. Vraag a. neemt de kern van de psalm op (denk b.v. ook aan Mattheüs 6: 25-34; Mattheüs 11: 28-30; Filippenzen 4: 6-7). Vraag b. sluit aan bij het feit dat juist het bezig zijn met bezit erg veel tijd kost en onrust geeft. Vraag c. kan gelukkig zo beantwoord worden dat we mogen leven van genade, maar juist uit het “stil zijn tot God” en het “ontvangen van Hem” komt het werk van/voor de Here voort, dat Hij vervolgens ook beloont…..  
Evaluatie
Vragen, ideeën, reacties, opmerkingen, tips, suggesties enzovoort kunt u sturen naar ds. L.C. Buijs: , eventueel per telefoon (050-4028803).